Υπογράφω βιαστικά το χαρτί του courier, τον χαζεύω να καβαλά το μηχανάκι του κι αρχίζω να ανεβαίνω τα σκαλιά. Μπαίνω στο σπίτι με το πακέτο αγκαλιά. Μέσα σε αυτό το κουτί κρύβεται το νόημα των Χριστουγέννων. Το νόημα των Χριστουγέννων μου. Το νόημα που μόνη μου έψαξα, μόνη μου ανακάλυψα, μόνη μου παρήγγειλα, μόνη μου πλήρωσα και τώρα, μόνη μου θα συναρμολογήσω. Τα δάχτυλά μου γεμάτα σκόνη. Μα, τι στο καλό, από τα βάθη της Ανατολής ήρθε το πακέτο και σέρνει τόση σκόνη επάνω του;

Σκίζω τη βρόμικη σακούλα και πηγαίνω να πλυθώ. Βουλιάζω στην κουνιστή πολυθρόνα, ανοίγω το κουτί και απογειώνομαι. Οι τρεις μάγοι είναι εκεί και είναι υπέροχοι, ας είναι σε κομμάτια. Να ο Κασπάρ, να ο Μελχιόρ, να ο Μπαλτάσαρ. Να και τα δώρα τους τα ευωδιαστά. Σμύρνα, λιβάνι και χρυσός. Πλησιάζω τη μύτη μου στα σακουλάκια τους, μα δε μυρίζω τίποτα. Και καλά ο χρυσός, δε μυρίζει, τα σμύρνα όμως; Το λιβάνι; Θα ευωδιάσουν όταν τα ανοίξω;

Κάθομαι στο πάτωμα κι απλώνω τα κομμάτια στο χαλί. Στο βινύλιο η φωνή του Bing Crosby γυρίζει γύρω από τον εαυτό της. Καθώς φαίνεται, το πολύτιμο “Christmas Star” του, θα με καθοδηγεί. Οι οδηγίες που εσωκλείονται στο κουτί, δείχνουν αρκετά κατατοπιστικές, αλλά θα τα καταφέρω; Όσο ήμουν μικρή ήξερα τον δρόμο, είχα σιγουριά, τώρα; Τώρα όλα είναι αβέβαια. Είναι που έχω διαβάσει πολύ, που γνωρίζω λεπτομέρειες, είναι που ξέρω, πια…

Οι τρεις μάγοι, ίσως και να ήταν περισσότεροι. Κάποιοι λένε πως μπορεί να ήταν δώδεκα, όμως καταλήξαμε να τους αριθμούμε ως τρεις, αφού τρία ήταν τα δώρα που προσκόμισαν. Να ήταν παραπάνω και να υπήρχαν και μάγοι που δεν πήγαν δώρο;

Οι τρεις μάγοι, ίσως και να ήταν τρεις σπουδαίοι βασιλείς ή τρεις σοφοί της εποχής. Τρεις Ζωροάστρες που ήξεραν να διαβάζουν τα σημάδια του ουρανού, γι αυτό και βρήκαν το δρόμο για τον μικρό Χριστό. Βρήκαν το δρόμο και για τον μεγάλο αργότερα, αφού τελικά έγιναν Χριστιανοί. Ο Bing Crosby σταμάτησε να τραγουδά και μια απόκοσμη ησυχία απλώθηκε στο σαλόνι. Σηκώνομαι και βάζω ξανά τη βελόνα στο ίδιο τραγούδι, για να μη χαθώ.

Οι τρεις μάγοι, ίσως και να μην είχαν τα ονόματα που ξέρουμε, αλλά κάποια άλλα, λίγο διαφορετικά. Μελιχιόρ αντί για Μελχιόρ, Γκαθάσπα αντί για Κασπάρ ή Γκασπάρ, Βιθισάρεα αντί για Βαλτάσαρ ή Βαλθάσαρ. Ίσως ο ένας καταγόταν από την Περσία, ο άλλος από την Ινδία ή την Αραβία, ο τρίτος από τη Βαβυλωνία. Έχει σημασία η καταγωγή, το όνομα, το χρώμα; Συνδέω χέρια κοκκινωπά στο μαύρο πρόσωπο και πρόσωπο καφετί στο μαύρο σώμα. Μάγοι σε σύγχυση ή μήπως όχι; Αφού και το Ευαγγέλιο δε δίνει ακριβή περιγραφή: “…ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν…” λέει, “παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες, Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ…”

Πουθενά ονόματα και χρώματα, πουθενά περιττές φλυαρίες, μονάχα τα απαραίτητα: η Ανατολή, το άστρο, η πορεία, το προσκύνημα. Τα άλλα όλα, κουτσομπολιά των πολλών που πιότερο τους νοιάζει να φέρουν τα γεγονότα στα μέτρα τους, παρά να πλησιάσουν το μέτρο του γεγονότος.

Έτοιμοι οι μάγοι, συναρμολογημένοι, το ίδιο και η καμήλα τους. Να είχαν όντως ταξιδέψει με καμήλα; Λογικό, αφού έρχονταν από Ανατολάς. Μα πάλι, μία καμήλα για τρεις μάγους που ίσως και να ήταν δώδεκα;

Δένω την καμήλα κάτω από το δέντρο για να ξαποστάσει και στήνω τους μάγους σε σειρά. Αντιθέτως με το πως μας αρέσει σκηνοθετικά, δε θα φτάσουν ανήμερα της Γέννησης στο Βρέφος, αλλά μήνες μετά. Το αναφέρουν κι οι Γραφές πως σε “οικία” θα το επισκεφτούν, όχι σε στάβλο, με παρούσα μονάχα τη μητέρα Του. Θα προσκυνήσουν με σεβασμό, θα προσκομίσουν τα δώρα τους και θα φύγουν, αφήνοντας πίσω τους μια βεβαιότητα που θα σκεπάσει αβεβαιότητες άλλες. Οι μάγοι, που κρύβουν μέσα τους  τη λέξη “μαγεία”, είναι αυτοί που συμβάλλουν στη μαγεία των ημερών, είναι αυτοί που συνέβαλαν στη μαγεία της στιγμής, είναι αυτοί που σε μια αλλιώτικη ανάγνωση, δεν καθοδηγήθηκαν απλώς από το άστρο, μα με τρόπο μαγικό, καθοδήγησαν κι εκείνοι αυτό, ως εκεί που είχε αρχίσει να λάμπει το φως το αληθινό.