Γονιός και #Νιόνιος (ΓοΝιόνιος)

 
Ο #Νιόνιος πήδηξε στο φορτηγό κι έφυγε για το μεγάλο ταξίδι κι εγώ χώθηκα στο αυτοκίνητο του μπαμπά και έγινα παιδί ξανά.
Κάθισα στο πίσω κάθισμα και δεν έβαλα ζώνη.
Δεν υπήρχαν ζώνες τότε στα πίσω καθίσματα.
Ζωές παιδιών που δεν προστατεύονταν τόσο, μα τελικά προστατεύτηκαν.
Το αυτοκίνητο του μπαμπά ήταν πρωτίστως ραδιόφωνο, εξάλλου.
Δευτερευόντως ήταν όχημα μετακινήσεως.
Μας πήγαινε, μας έφερνε, μα κυρίως, μας κρατούσε μαζί.
Ουδέποτε κατεβήκαμε απ’ αυτό, αν πρώτα δεν τελείωνε το αγαπημένο μας τραγούδι κι ήταν αυτό που είχε τη μεγαλύτερη σημασία, όχι το να φτάσουμε γρήγορα στον προορισμό.
Στ’ αλήθεια, αυτό δεν έχει;
Τι είναι ο γονιός σου για σένα, αν δεν ξέρεις τι ακούει, τι άκουγε, τι τον συγκινεί και με τι φτιάχνεται;
Τι είναι ο γονιός σου για σένα, αν δεν ξέρεις ποιος στίχος τον άγγιζε και σε ποιο γύρισμα της μελωδίας δακρύζει;
Να το γυρίσουμε τούμπα;
Τι είσαι εσύ για το παιδί σου, αν δεν ακούτε μαζί αυτά που κάποτε άκουγες χωρίς αυτό;
Τι είσαι εσύ για το παιδί σου, αν δεν ακούσετε ξανά με τα δικά του αυτιά, όσα άκουγες πριν γεννηθεί;
Τι είναι το μεγάλωμα ενός παιδιού, αν όχι η μεταλαμπάδευση αυτού που άγγιξε την ψυχή του γονιού, στην υπό διαμόρφωση ψυχή του, για να το περιθάλψει, να το μετατρέψει, να το μεταμορφώσει, να το καθοδηγήσει, να το γεννήσει ξανά;
Τα σπίτια σήμερα διαθέτουν υπερσύχρονα συστήματα ήχου, μα λείπει από μέσα τους η μελωδία.
Όχι μονάχα των τραγουδιών, μα των σχολίων γύρω από αυτά.
Τι αρέσει σε μένα;
Τι αρέσει σε σένα;
Γιατί;
Και τέλος πάντων, τι να εννοούσε εδώ ο Σαββόπουλος;
Τα αυτοκίνητα σήμερα έχουν τεχνολογίες που φορτίζουν κάθε κινητό, μα αφήνουν αφόρτιστες ζωές να περιφέρονται.
Τι είναι οι διαδρομές δίχως τραγούδι να τις συνοδεύει;
Ένα πέρα δώθε απλό.
Κουραστικό.
Η ώρα στο αυτοκίνητο μαζί με τα παιδιά μπορεί να γίνει πιο χρήσιμη και πιο πολύτιμη από την ίδια την “Απογευματινή Δραστηριότητα” στην οποία προσπαθούν να φτάσουν.
Βάλε τη #συννεφούλα να παίξει.
Βάλε τον #μπάλλο που διαρκεί και ώρα και έχει και κρόταλα και παράξενα πράγματα.
Βάλε ρεύμα.
-Πήγαινα και τον άκουγα στις #μπουάτ, μου έλεγε ο μπαμπάς και έλαμπαν τα μάτια του. Θυμόταν τη ζωή του πριν από μένα και εκείνη τη στιγμή κάπως άρχιζε να γίνεται γνώριμος σε μένα, για να μπορώ να τον μάθω, να τον θυμάμαι αργότερα, να τον κουβαλήσω.
Ο #Νιόνιος πήδηξε στο φορτηγό και ταξιδεύει, μα η καρότσα έχει από καιρό ξεφορτώσει τραγούδια εκεί στην άκρη του δρόμου. Τραγούδια που περιμένουν.
Σταμάτα για λίγο το αυτοκίνητο.
Κάνε στην άκρη να περάσουν οι άλλοι.
Βάλε ραδιόφωνο.
Βάλε την παλιά κασέτα.
Βάλε u tube.
Βάλε τον εαυτό σου μέσα σε κάθε τραγούδι και εξήγησέ τον στο παιδί σου, μέσα απ’ αυτό.
Θα είναι αυτό, το πιο πολύτιμο δώρο που θα μπορούσες να του κάνεις.