Αγγλία – Βραζιλία

Αγγλία-Βραζιλία 0-1
#Αθήνα2004 και το κύριο μέλημα αρκετών από εμάς που φορούσαμε την εμφάνιση των #εθελοντών είναι η ανταλλαγή. Να ανταλλάξουμε τη δική μας εθελοντική εμφάνιση, με κάποια αθλητική εμφάνιση άλλης χώρας. Όσο πιο πολλές ανταλλαγές, τόσο το καλύτερο.
Σεπτέμβριος 2004, οι #ΟλυμπιακοίΑγώνες έχουν ήδη τελειώσει και οι #Παραολυμπιακοί τελειώνουν από ώρα σε ώρα. Τριγυρνώ στο ΟΑΚΑ και διαπραγματεύομαι. Όχι για μένα, για εκείνον. Του έχω ήδη εξασφαλίζει 2-3 #εμφανίσεις από χώρες που δεν θυμάμαι και μου απομένουν 2 ακόμα που θυμάμαι καλά.
Πλησιάζω την Αγγλίδα αθλήτρια, τα συζητάμε, τα συμφωνούμε. Θα πάρω τη μπλούζα της, θα πάρει τη δική μου.
Ανοίγει την τσάντα της, μου δίνει μια spare μπλούζα και της εξηγώ πως θα πεταχτώ ως το wc στην άκρη του διαδρόμου, για να αλλάξω. Είναι κατάμεστο το ΟΑΚΑ και δε με παίρνει για στριπτίζ.
No, no, no, μου λέει και με ακολουθεί με εμφανή δυσπιστία.
Θα έρθει μαζί μου και θα με ελέγχει, μην πάρω τη μπλούζα και εξαφανιστώ.
Φτάνουμε στο wc, χώνομαι σε πόρτα γυρτή, αλλάζω, ανταλλάζω, χαιρετιόμαστε με σκάρτα χαμόγελα, συνεχίζουμε.
Παράλληλα με τους τελευταίους αγώνες στίβου που διεξάγονται στο ταρτάν, έχω να δώσω κι εγώ τον τελευταίο μου αγώνα στην κερκίδα, για το τελευταίο μου μπλουζάκι.
Ο Βραζιλιάνος παραολυμπιονίκης που έτρεχε πριν, μήπως;
Ο Βραζιλιάνος παραολυμπιονίκης που έτρεχε πριν, ναι, δέχεται.
Του εξηγώ πως θα χρειαστεί να με ακολουθήσει ως εκεί που έχω τα πράγματά μου, προκειμένου να του δώσω τη μπλούζα μου.
No, no, no, μου λέει όσο μου δίνει τη μπλούζα του και no problem, να πάω όπου θέλω για όση ώρα θέλω και εκείνος θα με περιμένει εκεί, να του φέρω την μπλούζα μου, όποτε θέλω.
Χαμογελώ, όχι σκάρτα και με το σκορ στο κεφάλι, πετάγομαι να αλλάξω.
Αγγλία-Βραζιλία  0-1 με πεντακάθαρο γκολ!
Από το 2004 δεν μου έχει απομείνει άλλη εμφάνιση. Όλες για εκείνον τις είχα ανταλλάξει, εξάλλου και του τις παρέδωσα. Μονάχα τη βραζιλιάνικη μπλούζα κράτησα για μένα και την έκανα κάδρο. Άλλωστε, μου είχε χαριστεί με ολόκληρη καρδιά, αν και με μισό, κομμένο χέρι…